Śledząc historię lasów oliwskich można powiedzieć, że od najdawniejszych czasów były one związane z konwentem cysterskim w Oliwie. Nieprzerwanie od 1188 roku aż do I rozbioru Polski były we władaniu cystersów.

Aktem wydanym 1 listopada 1772 roku przez króla Fryderyka II, państwo pruskie zagarnęło ogromne dobra klasztorne, a lasy upaństwowiono. Na przełomie XVIII/XIX wieku lasy oliwskie należały do Królewskich Lasów Sobowidzkich (Königliche Sobbowitzche Forst) z rewirem Oliwa i leśnictwami Gołębiewo i Matemblewo. Na ich obszarze zachowało się wiele tradycyjnych, dziewiętnastowiecznych nazw dróg, dolin i miejsc. W drugiej połowie XIX wieku usytuowano w głębi lasu modną gospodę „Wielka gwiazda" (Grosser Stern), a dla wygody turystów i kuracjuszy uruchomiono tramwaj konny (potem elektryczny).

Patrząc na mapę leśną Sopotu i Oliwy z 1904 roku dostrzec można wiele ciekawych informacji. Siedziba nadleśnictwa mieściła się w rejonie ulicy Kwietnej. Natomiast ówczesne leśnictwa to: Taubenwasser (leśnictwo Gołębiewo), Grenzlau (leśnictwo Sopot – Gręzlewo), Schäferai (Leśnictwo Owczarnia), Renneberg (Leśnictwo Renuszewo), Matemblewo (leśnictwo Matemblewo).

W 1919 roku na mocy Traktatu Wersalskiego obręb Oliwa przecięła granica pomiędzy Wolnym Miastem Gdańsk a Polską. Po stronie polskiej znalazły się leśnictwa Owczarnia i Gołębiewo, które do 1939 roku wchodziły w skład Nadleśnictwa Państwowego Wysoka. Po 1945 roku z lasów państwowych tego nadleśnictwa, lasów państwowych Wolnego Miasta Gdańska i lasów prywatnych utworzono Nadleśnictwo Oliwa. W 1973 roku włączono do niego lasy po byłym nadleśnictwie Chylonia, a w 1975 roku przejęto z Nadleśnictwa Elbląg leśnictwo Sobieszewo. Nadleśnictwo Oliwa ostatecznie przestało istnieć w 1977 roku.

W wyniku reorganizacji polskiego leśnictwa w tymże roku nastąpiło połączenie nadleśnictw Oliwa, Gniewowo i Chylonia oraz przekazanie ich w obręby leśne tworzące od tej pory Nadleśnictwo Gdańsk.