Start  ›  Ulice  ›  Stefana Miraua  ›  TPG, Pomorscy patroni ulic Trójmiasta, Wrocław 1977  ›

Biblioteka Towarzystwa Przyjaciół Gdańska, Pomorscy patroni ulic Trójmiasta, Wrocław 1977 rok.
Praca zbiorowa, informację o ulicach dostarczył Franciszek Mamuszka (Oliwa).



Mirau Stefan
1901-1942
lekarz-społecznik, był jednym z twórców harcerstwa na terenie WM Gdańska.

Urodził się 2 sierpnia 1901 r. w Różynach pod Pruszczem. Rósł w kręgu patriotycznej inteligencji polskiej; znaczny wpływ wywarł nań brat jego matki, dr Franciszek Kręćki, ze znanej na Pomorzu rodziny.

Mirau pobierał nauki w szkołach niemieckich w Kościerzynie i w Gdańsku. Tu będąc uczniem szkoły średniej, wraz z innymi kolegami, wśród których był i Alf Liczmański, założył w r. 1917 tajne Towarzystwo Filaretów. Dało ono początek utworzonej po wojnie, 8 sierpnia 1920 r., pierwszej na terenie Gdańska drużynie harcerskiej, im. Zygmunta Augusta. Mirau, który był jej pierwszym drużynowym, opiekował się także powstałą w tym samym roku żeńską drużyną harcerską im. Emilii Plater. Początki harcerstwa polskiego w Gdańsku były skromne, a drużyny nieliczne. Pracę utrudniała wroga postawa niemieckich szowinistów. Organizacja harcerska w Gdańsku nie podlegała formalnie Naczelnictwu Związku Harcerstwa Polskiego, choć w istocie łączyły ją z harcerstwem II Rzeczypospolitej ścisłe związki.

Pracę Miraua w harcerstwie przerwały jego studia medyczne w Niemczech. Po uzyskaniu doktoratu odbył on tam praktykę lekarską, po czym, choć oferowano mu intratną posadę w Berlinie, powrócił do Gdańska w r. 1932, gdzie rozpoczął pracę jako internista i neurolog. W roku następnym zdobył specjalizację w zakresie chorób serca. Lekarz z powołania, najczęściej nie brał honorariów, zwłaszcza od pacjentów wywodzących się z niezamożnej ludności polskiej. Swe zajęcie w Ambulatorium Polskiego Czerwonego Krzyża traktował jako pracę społeczną. Bezinteresownie też pełnił obowiązki lekarza Komendy Chorągwi Harcerzy w WM Gdańsku. Upowszechniał wśród społeczności polskiej wiedzę medyczną, wygłaszając często popularne prelekcje z tej dziedziny. Mirau był nadal mocno związany z gdańskim harcerstwem. W 1936 r. wszedł do miejscowego Zarządu Oddziału ZHP. Pozostał też do wybuchu wojny, mimo zaostrzenia się sytuacji politycznej i narastających trudności i prześladowań, ofiarnym i czynnym działaczem harcerskim.

Aresztowany już w pierwszym dniu wojny i uwięziony w Nowym Porcie, został następnie osadzony w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Po przydzieleniu go do szpitala obozowego dr Mirau w miarę swych ograniczonych możliwości niósł ulgę i pomoc cierpiącym współwięźniom. Wycieńczony ciężkimi warunkami obozowymi zachorował w końcu na tyfus i zmarł 24 kwietnia 1942 r. Jego zwłoki spoczywają na cmentarzu na Zaspie.

Ulica, której patronuje, jest nisko zabudowana, wysadzana podwójnym szpalerem drzew i znajduje się na południowym skraju starego centrum Oliwy.

LITERATURA:
Pelczar M., Dr Stefan Mirau, polski lekarz w Gdańsku "Dziennik Bałtycki", 10 I 1946, nr 9(226).
Woźniak R., Gdańscy harcerze, "Litery", 1962, nr 2.

Stanisław Mikos


Początek strony.