Start  ›  Ulice  ›  Aleksandra Majkowskiego  ›  Dulzstraße 3 ›

Dom zniszczony pod koniec marca 1945 roku (przekazała Pani Urszula Kukuła-Kochanowska).

Franciszek Mamusza, "Kaszubi oliwscy. Szkice z dziejów Polonii oliwskiej w latach od około 1850 do 1945", Gdańsk 1980,
str. 66:
W tym czasie w Oliwie żyła duża grupa Polaków z Poznańskiego, ziemi chełmińskiej, Królestwa Polskiego i innych części kraju. Należeli do niej: wspomniany już dr Feliks Herstowski z Postolina pod Sztumem; Jan Marchlewiski długoletni zasłużony działacz grudziądzki, czynny w Oliwie od 1907 do 1920 r. między innymi w Komitecie Wyborczym Gdańsk-Wyżyny; Leon i Anna Smoleniowie, Franciszek Esden-Tempski z Sobącza; rodziny Englichów i Meyów z Żuław gdańskich; Anastazy Katke - lekarz z żoną Honoratą z Korczak-Zwierzchowskich i córką Heleną Jankowiakową późniejszą nauczycielką Gimnazjum Polskiego w Gdańsku; Antoni Pikarski z Lubelskiego - weteran powstania w 1863 r. z córką Marią, późniejszą nauczycielką polskich Szkół Handlowych w Wolnym Mieście; wspomniany Anastazy Tejkowski z Chełmna; Zygmunt Moczyński z Poznańskiego - wybitny działacz Polonii gdańskiej w latach 1919 - 1939; Hipolit Płuszkiewicz; Józef Gruchała-Węsierski; doktorowa Łucja Zedlewska z Torunia i wielu innych. Większość z nich włączała się do pracy narodowej w zarządach towarzystw polskich. Groby niektórych, najczęściej zapomniane i zagrożone likwidacją, znajdują się na cmentarzu oliwskim.
str. 87:
17 kwietnia 1922 r. Polonia oliwska utraciła jednego ze swoich najbardziej szanowanych członków. Był nim Kaszuba Antoni Pikarski, weteran powstania styczniowego, ojciec Marii Pikarskiej - profesorki w latach międzywojennych polskich szkół handlowych w Gdańsku. Pikarski przybył z okolic Lublina. Po upadku powstania styczniowego był prześladowany i więziony przez władze carskie. W 1914 r. przyjechał z rodziną na Kaszuby w odwiedziny do swojego brata (?) Leona, aptekarza w Kartuzach i w Sopocie, późraej dyrektora Banku Ludowego w Stężycy i działacza w powiecie kartuskim, delegata na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu (3 - 5 grudnia 1918 r.), a także Leopolda, długoletniego proboszcza w Stężycy. Wybuch wojny uniemożliwił Antoniemu Pikarskiemu powrót w Lubelskie, pozostał więc na terenie Kaszub, prawdopodobnie w rodzimej wisi Kliczkowy, pow. Chojnice, a w 1919 r. osiadł w Oliwie. Wraz z żoną Amelią, zmarłą w 1936 r., spoczywa na cmentarzu oliwskim. A. Pikarski otrzymał od władz polskich Order Virtuti Militari. W Oliwie mieszkał przy Dultzstraisise 3, to jest przy dzisiejszej ul. Aleksandra Majkowskiego.
str. 124:
Działalność zarządu filii Związku Polaków w Oliwie, kierowanej od 15 października 1934 r. przez Antoniego Maciejewskiego, któremu pomagali wymienieni już, a także inni działacze jak: Paweł Łojewski, Roman Grubba, Jan Schütz, Brunon Czaplewski, Jan Kreft młodszy, Wojciech Kaczykowski, Feliks Patzwald, Jerzy Piotrowski, Augustyn Zieliński, Paweł Bralla, odznaczała się dużym rozmachem, pomysłowością i zaangażowaniem członków. Organizowano przedstawienia o bogatych programach, imprezy i obchody narodowe, różne kursy, między innymi języka polskiego, które prowadziła Maria Pikarska, córka wspomnianego powstańca z 1863 r. i nauczycielka polskiej Szkoły Handlowej w Gdańsku. Jedną z form działalności filii były częste wycieczki do Polski. Od członków żądano, aby w czasie obchodów narodowych wywieszali w oknach polskie flagi państwowe i posyłali dzieci do polskiej szkoły. Sprawa oliwskiej szkoły polskiej była przedmiotem stałej troski zarządu filii Związku Polaków. Pod koniec 1934 r. podjął on starania o przekształcenie jej z dwu, w czteroklasową.


Grób Antoniego Piskorskiego, Kaszuby ze wsi Kliczkowy pod Chojnicami, powstańca z 1863 roku, na cmentarzu w Oliwie.
Fot. Tomasz Leżyński dn. 20. 11. 2014 r..



Antoni Tomasz Pikarski zmarł 17.04.1922 r. "Gazeta Gdańska" 04.1922 r.
FB Muzeum Poczty Polskiej - Muzeum Gdańska..



Mieczysław Abramowicz, "Oliwska nekropolia", 30 Dni nr 5 2002 r., str. 10-18:

Antoni Pikarski

Niedaleko głównej alei cmentarza wiodą­cej od ulicy Czyżewskiego znajduje się grób Antoniego Pikarskiego, o którym w kwietniu 1922 roku pisała „Gazeta Gdańska”:

„W drugie święto (wielkanocne – MA) rano zmarł nagle śp. dr Antoni Tomasz Pikarski. Zmarły, który pochodzi z Kongresówki (...) brał udział w powstaniu w 1863 r., za co oczywiście był przez rządy rosyjskie srodze prześladowany. W1914 r. przyjechał z rodzi­ną do Kaszub celem odwiedzenia rodziny. Wojna światowa zaskoczyła ich tutaj więc nie mogli już wracać. Cały czas wojny prze­był na Kaszubach, a po ukończeniu tejże sprowadził się do Oliwy, gdzie go obecnie nielitościwa śmierć zabrała. Śp. Pikarski był kawalerem orderu Virtuti Militari, który nadany mu został przez Naczelnika Państwa za branie udziału w powstaniu w 1863 r. Niech odpoczywa w pokoju”.

Antoni Pikarski zmarł 17 kwietnia 1922 roku, razem z nim, we wspólnym grobie, pochowana została jego żona, Amelia (zm. w roku 1936).






Daust. Książka adresowa gminy Oliwa z 1916 roku.
Zbiory Mirosława Piskorskiego.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1927 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1928 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1929 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1931 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1933 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1934 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1935 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1936-1937 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Emil Minutyh. Książka adresowa z 1937-1938 roku.
Zbiory Piotra Mazurka.

W 1909 roku letników przyjmował Rohweder (1 osoba).



Curt Rubusch. Spis firm (Danziger Handels Adressbuch) z 1922 roku.
Zbiory TPG Strefa Historyczna WMG.



Klara Minutyh. Książka adresowa z 1939 roku.
Zbiory Krzysztofa Gryndera.


Klara Minutyh. Książka adresowa z 1940-1941 roku.
Zbiory TPG Strefa Historyczna WMG.


Klara Minutyh. Książka adresowa z 1942 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Początek strony.