NID Oddział w Gdańsku: Karta biała. Dom mieszkalny (kamienica czynszowa) ul. Obrońców Westerplatte nr 9. Rok wykonania karty: 1983 (M. Lęcznarowicz, Sz. Radziwiłowicz).
Zobacz: Karta biała z 1983 roku.


Domy nr 9-16, 28 widoczne na fotografii pochodzącej z 1901 roku.

W 1909 roku letników przyjmowali (Georgstraße 9): Helmdach (5 osób) i Kieckebusch (6 osób).

W 1926 roku letników przyjmowali (Georgstraße 9): Stelter Katharina (1 osobę), Tavernier Walter (1 osobę), Zaborowski Kasimir (3 osoby).



Od lewej u góry nr 9, 10, 11 i na dole nr 34 oraz 33.   Herder Institut, Gdańsk na fotografii lotniczej z okresu międzywojennego, Via Nowa Wrocław 2010.


Budynek nr 9 przy ul. Obrońców Westerplatte w Oliwie.   Fot. Artur Wołosewicz 1977. Przekazał Robert Krygier.


Budynek przy ulicy Obrońców Westerplatte nr 9 w Oliwie.
Źródło: ZAPA, maj 1997.

Irene Zaborowski. Leo Stenzel. Kasimir Zaborowski. Marie Zaborowski z domu Gussmann.   Olivaer Zeintung nr 232 z 04. 10. 1920 r.


Hilde Domroese. Walemar Domroese. Ida Domroese. 17. 04. 1922.   Danziger Kreis-Zeitung 1922.   Przekazała Grażyna Niemyjska.


Leo Stenzel. Irene Stenzel zd. Zaborowski.   Danziger Kreis-Zeitung 1922.   Przekazała Grażyna Niemyjska.


Hete Kretschamer zd. Zaborowski. Albert Kretschamer. Maria Zaborowski zd. Gußmann. Kasmir Zaborowski.   Olivaer Zeintung nr 302 z 24. 12. 1928 r.


Hete Kretschamer zd. Zaborowski. Albert Kretschamer.   Olivaer Zeintung nr 198 z 24. 08. 1929 r.


Hete Kretschamer zd. Zaborowski. Albert Kretschamer.   Olivaer Zeintung nr 211 z 09. 09. 1929 r.


Kasmir Zaborowski. Maria Zaborowski zd. Gußmann.   Olivaer Zeintung nr 42 z 19. 02. 1930 r.


Kasmir Zaborowski.   Olivaer Zeintung nr 43 z 20. 02. 1930 r.


Maria Zaborowski.   Olivaer Zeintung nr 47 z 25. 02. 1930 r.



Ruth Tavernier. Lisbeth Tavernier zmarła w 1960 roku.
Ze strony Genderi.org.


Zobacz:
FB Grażka, "Walter Georg Tavernier", 2022
FB Grażka, "Walter Tavernier", 2022
Cmentarz Oliwski jest pełen niezwykłych..., Radio Gdańsk 2022

ZABOROWSKI KASIMIR ADAM, nauczyciel szkół ludowych na Kaszubach

KASIMIR ADAM ZABOROWSKI (2 III 1844 Przodkowo – 17 II 1930 Oliwa), nauczyciel szkół ludowych, przez 44 lata związany ze szkolnictwem wiejskim na Kaszubach. Syn nauczyciela Michaela Zaborowskiego i Rosalii z domu von Studzinski. Wychował się w rodzinie o tradycjach nauczycielskich; jego starszy brat Bernhard August Zaborowski ur. 7 VIII 1839 w Przodkowie również przygotowywał się do tego zawodu.

W 1865 roku, po pomyślnie zdanym egzaminie, ukończył seminarium nauczycielskie w Grudziądzu. Pierwszą posadę otrzymał w nowo utworzonej szkole w Częstkowie (Grünberg) koło Szemuda. Po około półtora roku, na własną prośbę, został przeniesiony do Szemuda (Schönwalde). Okręg szkolny, w którym pracował, był tak rozległy, że później utworzono na jego obszarze pięć stanowisk nauczycielskich. Przez osiem lat wykonywał tam obowiązki odpowiadające pracy dwóch lub trzech nauczycieli.

Następnie przez cztery i pół roku pracował w Pomieczynie (Pomietschin), po czym w 1887 objął jednoklasową szkołę katolicką w Mirachowie w powiecie kartuskim. Według Schul-Schematismus der Provinz Westpreußen był jej jedynym nauczycielem, a do szkoły uczęszczało 165 dzieci. Przez około dwadzieścia lat prowadził tam nauczanie zmianowe. Dopiero ostatnia dekada jego pracy przyniosła poprawę organizacji szkoły i częściowe zmniejszenie obciążenia. Jego działalność wysoko oceniali zarówno przełożeni szkolni, jak i rodzice uczniów oraz nauczyciele miejscowej parafii.

W 1867 roku w Redzie poślubił Marię Boldę (ok.1845 Władysławowo – 26 X 1888 Mirachowo) córkę Andreasa Boldy i matki o nieustalonym imieniu. Z małżeństwa tego pochodziło co najmniej pięcioro dzieci: Anna Rosalia (ur. 1868), Sophia Apolonia (ur. 1872), Marie Adelgunde, zapisywana także jako Marie Helgunde (ur. 1877), Joseph Kazimir (ur. 1881) oraz Theresia Auguste (ur. 1886).

28 września 1892 roku w Gdańsku zawarł drugie małżeństwo z Marią Walerią Gussmann (ur. 6 XII 1851 w Tczewie), przedszkolanką, córką pracownika poczty Carla Gussmanna i Cathariny z domu Gierszewski. Świadkami ślubu byli nauczyciele August Keller z Bieszkowic i Johann Chmielewski z Gdańska. Z drugiego małżeństwa urodzili się: Victor (1894), Irene Marianna (1896) oraz Hedwig Margarethe, nazywana Hete (1897). Irene poślubiła nauczyciela Leo Stenzela i w 1922 roku wyjechała z nim do Hamborn. Hedwig Margarethe została w 1929 roku żoną mistrza fabrycznego Alberta Kretschmara.

Po 44 latach pracy zawodowej Zaborowski przeszedł w 1909 roku na emeryturę i osiadł w Oliwie. W 1910 roku mieszkał przy Albertstraße 5 (ul. Asnyka), a od 1913 roku przy Georgstraße 9 (obecnie ul. Obrońców Westerplatte). „Olivaer Zeitung” przedstawiała go jako człowieka skromnego, życzliwego i powszechnie szanowanego, który do późnej starości zachowywał sprawność fizyczną i umysłową. Nadal bez rozgłosu działał na rzecz innych, należał do miejscowego Stowarzyszenia Emerytów i był wieloletnim abonentem oliwskiej gazety.

Zmarł po dłuższej chorobie 17 lutego 1930 roku w Oliwie, niespełna dwa tygodnie przed 86. urodzinami. Opatrzony sakramentami Kościoła katolickiego, został po requiem w katedrze oliwskiej pochowany 21 lutego 1930 roku na cmentarzu oliwskim. Pozostawił żonę, dzieci, wnuki i prawnuki. Wdowa Maria Waleria z domu Gussmann mieszkała przy Georgstraße 9 jeszcze w 1934 roku. Grób nie zachował się.