Start  ›  Ulice  ›  Spacerowa  ›  Försterei Renneberg  ›


Renneberg (aktualnie /2015/ Renuszewo, które powinno być zmienione na Rynarzewo). Widok z około 1910 roku. Zbiory Krzysztofa Gryndera.

Jednostki Morfogenetyczne Gdańska (www.gis.gdansk.pl):

OKRĘG: WYŻYNY       NAZWA JEDNOSTKI: RYNARZEWO
Geneza:

Osada (karczma, szmelcarnia), własność klasztoru oliwskiego.

Dawne nazwy:

Renneberg (1647); Renuszewo.

Struktura administracyjna:

Amt Oliva (1773); Domänenamt Brück (1809); pow. wejherowski (1821); gmina wiejska, o.u. Gołębiewo, pow. wejherowski (1874); o.u. Oliwa Leśna, pow. Gd. Wyżyny (1920); miasto Gdańsk (1954).

Charakter funkcjonalny:

Leśniczówka.

Data przyłą. do Gdańska:

1954.10.05


Mapa "Lasy Oliwskie". Opracowanie materiału nazewniczego Grzegorz Grzelakowski, konsultacje Andrzej Januszajtis. Wyd. Via Mercatorum Gdańsk 1996 r. Fragment:
Rynarzewo - (Renneberg Krug 1647, Rynarzewo 1889, Renbark 1889, Szmeltzarnia=smolarnia; niem. Renneberg 1644) - dawna karczma, osada leśna (leśniczowka) w Dolinie Rynarzewskiej. Nazwa osobowa od: Rynarz (rynierz - pachołek rycerza, giermek); niem. nazwa Renneberg - "pędzigóra" (od pędzenia smoły) wskazuje na leżące tu wzgórza. Formy: Renuszewo; Reniszewo to fonetyczny rozwój nazwy: Rynarz w kaszubszczyźnie.

W 1959 roku F. Mamuszka i J. Stankiewicz pisali: MŁYN XXIV. Znajdował się prawdopodobnie przy tym samym potoku, lecz kilkaset metrów powyżej Młyna Leśnego. Wzmianka z 1647 r. mówi o otrzymaniu przywileju przez Daniela Zinka na "fabrykę" i gospodę. Późniejszych wiadomości brak.

www.DawnySopot.pl (żródło: Fritz Schulz):
Według statystyk z 1789 r. w Renuszewie znajdowały się 4 domy. Właścicielami gruntów byli Aschbrenner i Kruger, a od 1783 r. w księgach gruntowych istniał nowy wpis dot własności:

•   wł. Aschbude oraz 15 mórg: Heinrich Gunschke
•   wł. Kruger oraz 4 łanów: Johann Lachmann

Od 1881 r. właścicielem Renuszewa był niejaki Krause.


Marek Gotard, "Tajemnica ulicy Spacerowej", www.Trojmiasto.pl 2009 r. Fragment:
- Niedawno Towarzystwo stało się posiadaczami unikatowego przewodnika po Oliwie z 1904 roku, autorstwa Elise Pűttner - opowiada Mirosław Piskorski, z zarządu TPG. - Zaczęliśmy tłumaczyć tę publikację. Na stronie 43 natknęliśmy się na niezwykle interesujący fragment: "Tuż przy leśniczówce Renneberg , w miejscu gdzie droga biegnie w lewo, położony jest na spadzistej skarpie biały kamień upamiętniający datę 1870-1871. W tym wąwozie pochowani zostali francuscy jeńcy, którzy byli zatrudnieni przy budowie drogi Chaussee."

Krzysztof Jażdżewski, "Historia lasów gdańskich", Gdynia 2016 r., str 51. Fragment:
W 1892 r. powołano okręg ochronny Renuszewo (Renneberg) z siedzibą w leśniczówce o tej samej nazwie, położonej w Oliwie przy obecnej ul Spacerowej 1.

Frgment mapy z około 1896 r. Zbiory Piotra Leżyńskiego.

Frgment mapy z 1901 roku. Internet: www.mapy.eksploracja.pl.

Frgment mapy z około 1929 r. Zbiory Mirosława Piskorskiego.


Dolina Elfów w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.



Dolina Elfów w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.



Dolina Elfów w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.



Dolina Elfów w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Krzysztofa Gryndera.



Dolina Elfów w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Krzysztofa Gryndera.



Dolina Elfów w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.



Dolina Elfów w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.



Łąki w Rynarzewie. Lata 30 XX wieku.
Zbiory Piotra Leżyńskiego.





Rynarzewo. Wrzesień 1944 rok. Dolina Pięciu (byłych) Stawów, 30 dni nr 8(10) 1999, str 70-73. Fot. ze zbiorów Bernarda Liedtke.


Książka telefoniczna z 1925 roku.
Zbiory Mirosława Piskorskiego.



 Książka adresowa z 1929 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


 Książka adresowa z 1931 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


 Książka adresowa z 1933 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


 Książka adresowa z 1934 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


 Książka adresowa z 1935 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


 Książka adresowa z 1937-1938 roku.
Zbiory Piotra Mazurka.


 Książka adresowa z 1939 roku.
Zbiory Krzysztofa Gryndera.


 Książka adresowa z 1940-1941 roku.
Zbiory TPG Strefa Historyczna WMG.


 Książka adresowa z 1942 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Pobrano ze strony: www.youtube.com (HistoryTimeTravelers. Film opublikowany 25. czerwca 2013 r.)
"Granicami Wolnego Miasta Gdańsk" (najprawdopodobniej lata 20 XX w.)



Renneberg - Rynarzewo. Fotografie z około 1938 roku.


Familie Orlowski in Renneberg.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).


Bei Piepkes in Renneberg, Christa, Alo, Mama, Tante Franziska, Frau Piepke.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).


In Renneberg, Mama, Tante Franziska, Piepkes.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).


Erinnerung.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).


Am Zoll - ul. Spacerowa. Posterunek graniczny pomiędzy WMG a Polską.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).


 Ankunft in Renneberg.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).








 Eva in Renneberg.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).








 Siegfried, Hans und andere Kinder.
Internet: www.staraoliwa.pl (Christa Foitzik).


Fotografie z: www.fotopolska.eu (Yanek), 1939 r. (WMG)



Fotografie z: www.facebook.com (Robert Krygier), 1939 r. (WMG)



Fotografia z: www.eBay.fr, 1939 r. (WMG)




B. Zwarra, "Gdańsk 1939", str. 305: Hitler przybył 19 września 1939 r. do Gdańska z Lęborka przez Wejherowo i został przywitany przez Gauleitera Forstera przed przystrojonym girlandami punkcie granicznym pod Renuszewem /Rynarzewem/, niedaleko Gdańska-Oliwy. Stamtąd od razu pojechał do Sopotu.



Fot. Piotr Leżyński. Dn. 01. 03. 2010 r.



www.strefahistorii.pl (1 kwietnia 2015):

Od drugiego kwietnia następuje zmiana nazwy pary przystanków przy ul. Spacerowej w Gdańsku: „Reniszewo (n/ż)” na „Rynarzewo (n/ż)” [1507, 1508]. Nazwa wywodzi się z XVII wieku - Renneberg Krug, była to osada leśników oraz karczma. Po wojnie wiele kontrowersji wzbudzała nazwa Reniszewo, która nie miała historycznego uzasadnienia - była źle wykonanym tłumaczeniem. Do zmiany nazwy nawoływał m.in. prof. Andrzej Januszajtis, popularyzator dziejów Gdańska.

Wciąż z blędnej nazwy Reniszewo korzysta, mieszcząca się na zakręcie ul. Spacerowej, leśniczówka.



Początek strony.