Start  ›  Ulice  ›  Obrońcow Westerplatte  ›  Georgstraße 34  ›

NID Oddział w Gdańsku: Karta biała. Dom mieszkalny ul. Obrońców Westerplatte nr 34. Rok wykonania karty: 1983-1984 (M. Lęcznarowicz, Sz. Radziwiłowicz).

W 1909 roku letników przyjmowali (Georgstraße 34): Schultze (8 osób), Müller (7 osób), Wilckerling (7 osób) i Ley (1 osobę).


Od lewej u góry nr 9, 10, 11 i na dole nr 34 oraz 33.   Herder Institut, Gdańsk na fotografii lotniczej z okresu międzywojennego, Via Nowa Wrocław 2010.


Budynek nr 34 przy ul. Obrońców Westerplatte w Oliwie.   Fot. Artur Wołosewicz 1977. Przekazał Robert Krygier.


"SZPALERY II". Nysy Milicji Obywatelskiej przy ulicy Obrońców Westerplatte. Fotografie wykonałem 11 czerwca 1987 r. w czasie, gdy papież Jan Paweł II wyjeżdżał z Oliwy, w której się zatrzymał do Gdyni.
Fot. Krzysztof Jakubowski.





Wikipedia, fragment:
8 sierpnia 2006 w Oliwie, przy ul.Obrońców Westerplatte 34, na budynku biblioteki publicznej została odsłonięta tablica upamiętniająca pierwszy powojenny samorząd miasta, i jego przewodniczącego burmistrza Jana Wojnarskiego.

Wspomnienia prof. Konrada Wojanowskiego, Jednodniówka Lice-um im. Stefana Żerommsiego, Oliwa 1970:

Na początku kwietnia tegoż roku [1945] nie było jeszcze w Oliwie władz polskich sensu stricto. Funkcję tymczasowego burmistrza, wyznaczonego przez miejscowego Wojennego Komendanta Armii Radzieckiej, pełnił niejaki Klatt, jak się później okazało Niemiec z Łodzi. Klatt świetnie mówił po rosyjsku. Z tym właśnie przypadkowym burmistrzem, który zajął ładną willę przy ul. Krzywoustego, omawiałem sprawę zabezpieczenia miejscowych szkół. Klatt zapewnił mi wszelką pomoc. [...]
Przestudiowałem porzucone także dwa dzienniki szkolne "Hermann Göhringschule". Wynikało z nich, że były to klasy koedukacyjne, a młodzież niemal w stu procentach należała do "Hitlerjugend". Chciałem te dzienniki przechować, lecz sprzątaczki niemieckie, które mi burmistrz Klatt polecił, pod moją nieobecność, spaliły je wraz z innymi rupieciami, które zalegały korytarze.

Piotr Perkowski, "Władze i mieszkańcy Gdańska w 1945 roku w świetle sprawozdań", Gdańsk 2013:

Str. 9-10:
Wbrew temu, co się dziś powszechnie sądzi, pierwszą osobą na stanowisku kierowniczym w tej pierwszej administracji cywilnej w polskim Gdańsku nie był Jan Wojnarski, lecz Herman Klatt, pełniący wcześniej funkcję tłumacza na potrzeby armii. Do maja 1945 r. Klatt, wyznaczony przez komendanta wojennego na funkcję burmistrza miasta Oliwy, organizował administrację na tym obszarze. W wyniku jego działań doszło do utworzenia Tymczasowego Zarządu Miejskiego z siedzibą przy ulicy Georgstrasse 34 (przemianowanej wkrótce na Obrońców Westerplatte), który w kwietniu 1945 r. liczył 60 osób.

Str. 12:
Wiosną 1945 r. Klatt używał w oficjalnej korespondencji tytułu burmistrza. Jednak z chwilą nadania Oliwie statusu ekspozytur stała się ona jedną z dzielnic Gdańska, a Tymczasowy Zarząd Miejski przemianowano na Ekspozyturę w Oliwie, potem na Biuro Dzielnicowe Zarządu Miejskiego Gdańsk-Oliwa, które działało do 1948 r. Następca Klatta, Wojnarski, chcąc uniknąć przykrości ze strony centrali, naciskał, aby omyłkowo nie tytułowano go burmistrzem, co – jak wynika z powyżej cytowanego wspomnienia Mamuszki – nie było skuteczne.


IPN Gd 604/72. Specjalny Sąd Karny w Gdańsku 1945-1946. Tytuł: Akta w sprawie karnej prowadzonej przeciwko: Herman Klatt, imię ojca: (...).


Zobacz:
www.staraoliwa.pl, 2011:
Odbudowa miasta Oliwa, Wspomnienia Władysława Janury spisane w 1985 roku. Fragment:
Wraz z moimi kolegami: Franciszkiem Kuszem, Zygmuntem Jackiewiczem i Kazimierzem Jędrykiewiczem, postanowiliśmy nie wracać w rodzinne strony, lecz pozostać w Trójmieście. Grupą 6 ? cio osobową, bo dołączyli jeszcze do nas Ob. Wojanowski (Jan Wojnarski? ? red.) i Wiganowski, udaliśmy się na ul. Obrońców Westerplatte 34 w Oliwie, gdzie stacjonował Komendant Wojenny Armii Radzieckiej. Zwróciliśmy się do niego o zgodę na rozpoczęcie prac przy odbudowie Miasta Oliwa. Komendant przyjął nas z radością. Chwilowo odstąpił nam werandę przy gmachu zajmowanym przez nich. Było to pierwsze prowizoryczne biuro Urzędu Miejskiego, z którego rozpoczęliśmy prace nad odbudową miasta.


IPN Gd 130/2091. Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Gdańsku [1945] 1983-1990. Tytuł: Akta osobowe funkcjonariusza MO: Władysław Janura, imię ojca: Józef, ur. (...).






M. Wilckerling. Książka adresowa gminy Oliwa z 1909 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


M. Wilckerling. Książka adresowa gminy Oliwa z 1910 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.



Wilckerling. Książka adresowa gminy Oliwa z 1913 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Wilckerling. Książka adresowa gminy Oliwa z 1914 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Wilckerling. Książka adresowa gminy Oliwa z 1915 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Wilckerling. Książka adresowa gminy Oliwa z 1916 roku.
Zbiory Mirosława Piskorskiego.


Max Weiß. Książka adresowa gminy Oliwa z 1925 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1926 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1927 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1928 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.

Max Weiß:
1923-1931 - Gaswirt / Restaurant.
1933-1939 - Kaufmann.
1940-1942 - Rentner.

Theodor Rompza:
1933-1938 - Gaswirt. Inhaber Café Weiß.
1939-1942 - Gaswirt.


Café Weiß. Oliva. Georgstraße. Reklama z 1923 roku.
Zbiory Mirisława Piskorskiego.


Max Weiß. Café und Restaurant. Książka telefoniczna z 1925 roku.
Zbiory Mirisława Piskorskiego.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1929 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1931 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1933 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1934 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1935 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1936-1937 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1937-1938 roku.
Zbiory Piotra Mazurka.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1939 roku.
Zbiory Krzysztofa Gryndera.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1940-1941 roku.
Zbiory TPG Strefa Historyczna WMG.


Luise Weiß. Książka adresowa z 1942 roku.
Zbiory Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej.


Początek strony.